Er wordt te veel kleding geproduceerd en weggegooid, wat een flinke invloed heeft op het milieu. De mode industrie is dan ook een van de branches waar de laatste jaren steeds vaker naar gekeken wordt op het gebied van verduurzaming. Fast fashion (goedkope kleding die op grote schaal wordt geproduceerd en voor lage prijzen wordt verkocht) heeft er in de laatste decennia voor gezorgd dat dit probleem nog groter is geworden. Daarom gaat men nu op zoek naar oplossing om deze industrie te verduurzamen.
Daar blijken flinke uitdagingen te liggen. Door de opkomst van fast fashion wordt er te veel gekocht en te veel geproduceerd. Er is veel meer kleding beschikbaar dan nodig is in verhouding met het aantal mensen op de wereld. Bovendien bereiken trends online consumenten stukken sneller en is het in het digitale tijdperk nog makkelijker geworden om overal vandaan kleding te bestellen en te laten bezorgen voor bijna iedereen.
EU wil mode industrie duurzamer maken
Wanneer je als consument echt wilt, zijn er al mogelijkheden genoeg om duurzame kleding te kopen. Of je nu op zoek bent naar broeken, pieces leggings, accessoires of bovenkleding, er zijn meer dan genoeg merken te vinden die op de juiste manier te werk gaan. Het is bovendien een misvatting dat het altijd duurder is om kleding te kopen die op een duurzame manier vervaardigd wordt. Gelukkig worden er momenteel stappen in de juiste richting gezet, aangezien ook de EU zich is gaan bemoeien met het verduurzamen van de kledingindustrie.
Er is in 2022 een actieplan circulaire economie opgezet en onderdeel daarvan is een nieuwe strategie die textiel duurzamer moet maken. Er wordt vooral ingezet op het herstel, hergebruik en de recycling van producten die eerder al gebruikt zijn. Momenteel wordt er ontzettend weinig gerecycled in de modebranche en dat terwijl daar juist veel mogelijkheden voor zijn. Daarom probeert men nu twee vliegen in een klap te slaan door fast fashion aan te pakken en te zorgen voor meer innovatie binnen deze industrie, die verduurzaming moet gaan stimuleren.
In september vorig jaar is er door het Europese Parlement nog een stap gezet, toen er nieuwe regels werden goedgekeurd met betrekking tot het afval dat wordt geproduceerd in de kledingindustrie. Daardoor moeten de bedrijven die hier verantwoordelijk voor zijn voortaan zelf opdraaien voor de kosten die het inzamelen en recyclen van dit afval met zich meebrengen. Hetzelfde gaat gelden voor alle producten die online worden verkocht en buiten Europa worden geregistreerd.
Niet verkochte kleding mag niet meer worden vernietigd
Een van de grootste problemen is dat er op veel te grote schaal wordt geproduceerd. Dat zorgt ervoor dat er veel kleding overblijft die helemaal niet meer wordt verkocht en als gevolg hiervan wordt vernietigd. Om dit tegen te gaan zullen grote bedrijven van nu af aan moeten gaan rapporteren hoeveel kleding er per jaar wordt weggegooid om deze redenen. Daar moet ook bij worden gemeld waarom dit wordt gedaan.
Sinds dit jaar is het namelijk in de EU verboden om niet verkochte kleding zomaar weg te gooien, daar waar dit voorheen wel gebeurde. Ook worden claims over duurzame producenten die niet kunnen worden bewezen aangepakt. Dit verschijnsel wordt ook wel greenwashing genoemd. Het is een soort marketingtruc waarbij aangeven dat hun producten milieuvriendelijk en duurzaam zijn terwijl dit in werkelijkheid allesbehalve het geval blijkt. Daarom is er nu ook een wet aangenomen die dergelijke claims op dit soort producten verbiedt zonder dat deze bewezen kunnen worden.
Er wordt zelfs al gekeken naar wat er voor het productieproces gedaan kan worden. Zo keurde het Parlement reeds een verordening voor ecologisch ontwerp goed. Dit moet ervoor gaan zorgen dat verduurzaming wordt geïntegreerd in het proces dat voorafgaat aan de ontwikkeling van producten in de kledingindustrie. Op die manier kunnen goederen worden gemaakt op een manier die zo min mogelijk van invloed is op het milieu tijdens het productieproces en daarna.
Waarom wordt kledingafval zo weinig gerecycled?
In verhouding met veel andere industrieën, worden enorm veel textielproducten op de Europese markt zonder ooit gebruik te zijn weggegooid. Het gaat om tussen de 4 en procent van alle kleding die wordt geproduceerd. Van alle kleding die wel wordt gebruikt is er een gedeelte dat in landen buiten de EU eindigt, maar ook hiervan komt het overgrote deel uiteindelijk terecht op stortplaatsen of in de verbrandingsovens.
Toch is er ook onder mensen zelf een verandering nodig in het gedrag. Kleding die men niet langer wil dragen wordt vaak weggegooid in plaats van weggegeven. Ook wordt minder dan de helft van deze kleding ingezameld of weggegeven om te recyclen, ondanks dat er, bijvoorbeeld in Nederland, voldoende kledingcontainers te vinden zijn. Met de opkomst van nieuwe technologieën die het makkelijker maken om kleding te recyclen tot nieuwe vezels, gloort er echter hoop aan de horizon. Hierdoor kan het in de komende jaren stukken makkelijker worden om kleding op grote schaal te gaan recyclen.
